Matka Królów igrająca z ogniem

KIM BYŁA?

Wiedza na temat Świętosławy, księżniczki, królowej i matki królów jest dość niedokładna. Była córką Mieszka i Dobrawy, a mogła się urodzić w latach 60-tych, lub 70-tych X wieku. Na podstawie sag islandzkich oraz kroniki Adama z Bremy wiemy, że Świętosława (Sigrid), poślubiła najpierw pierwszego króla Szwecji, Eryka zwycięskiego (945- 994/995, królem został w 970 r.). To małżeństwo miało oczywiście charakter polityczny. Mieszko chciał wzmocnić swoje wpływy przy ujściu Odry, w Jomsborgu na Wolinie.

Z Erykiem doczekała się syna Olafa  (późniejszego świętego patrona Norwegii). W 994 lub 995 r. Eryk zmarł. Tuż po tym wydarzeniu córka Mieszka I ponownie wyszła za mąż, tym razem za Swena Widłobrodego, króla Danii. Owocem tego małżeństwa byli synowie: Harald – późniejszy król Danii i Knut – późniejszy król Anglii (a po śmierci starszego brata, także Danii) oraz przynajmniej dwie córki: Świętosława i Astryda. Od Thietmara dowiadujemy się, że około 1000 r., Swen wygnał żonę z Danii, choć powody, dla których miał to zrobić, pozostają nieznane. Świętosława podążyła wówczas do Polski i pozostawała na dworze swojego brata – Bolesława Chrobrego, do 1014 roku. Wtedy to, w towarzystwie swoich synów miała powrócić do Danii.

CO ZROBIŁA?

Z sagi o Olafie Trygwasonie dowiadujemy się takiej oto historii o Świętosławie: Harald Grenske przez kilka lat starał się o rękę Sygrydy, wówczas już wdowy po Eryku Zwycięskim, chcąc porzucić żonę Astę, która miała niedługo urodzić Olafa. W końcu Sygryda rozkazała podpalić dom, w którym spał wraz z drugim pretendentem do jej ręki – królem Wisawaldem (Wsiewołodem?) z Rusi.

Tym samym możemy stwierdzić, że Mieszkowa córa upiekła dwie pieczenie na jednym ogniu 😉

Literatura:

Chojnacki H., Świętosława – Skandynawistka, Folia Scandinavica Posnaniensia, vol. 19. 2016, s. 31-41.

Morawiec J., Anonimowy poemat Liðsmannaflokkr i problem jego odbiorcy. Ślad pobytu córki Mieszka I, matki Knuta Wielkiego, w Anglii?, Studia Źródłoznawcze, 47/2010, s. 17-34.

Prinke R. T., Świętosława, Sygryda, Gunhilda. Tożsamość córki Mieszka I i jej skandynawskie związki, Roczniki Historyczne, t. LXX, 2004, s. 81-110.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *